03-02-06

dag 2

Zaterdag 29 juli

De tocht naar

Saint-Jean-Pied-de-Port (dag 2)

 

Rond de middag bellen we naar huis om te melden dat Bordeaux in zicht is en…ook een reuzenfile.  Alle Fransen gaan op vakantie met een aanschuiftijd van 2 uur als beloning.

Als we door de Landes rijden, passeren we twee bepakte fietsers.  We vragen ons af of zij op weg zijn naar Compostela.  De Camino nadert….

De reis gaat ondertussen verder en de laatste loodjes….. Onderweg zien we een vrouw met fiets op weg naar Compostela.  Ze ziet er niet uit en zelfs een wielerleek kan haar tempo volgen.  We kijken elkaar aan en zeggen wijselijk niets.  Het kan ons de komende dagen ook overkomen.  Terwijl het in België pijpenstelen giet, rijden wij het goede weer tegemoet.  Het is lekker warm en de zon doet zijn best.

Om 16.15u. arriveren we eindelijk in Saint-Jean-Pied-de Port.  Het is er heel druk.  We vinden een rustige camping met zwembad. Het is er heel netjes!  Na alles geïnstalleerd te hebben, fietsen we naar Saint-Jean-Pied-de-Port.  Kwestie van de spieren los te rijden.  Paul en Gerda rijden met ons mee.  Net voor het stadje bemerken we een wegwijzer die de camino aanduidt.  De weg naar Roncesvalles gaat steil omhoog.  We hebben in België wel wat geoefend op golvend terrein, maar dit boezemt ons wel een beetje angst in.  Het echte werk wacht morgen op ons.

Het stadje is mooi.  Met zijn oude kerk, smalle straatjes, riviertje en een oude brug doet het ons denken aan een stadje uit de folders.  Veel toeristen wandelen rond en sommige van hen bewonderen onze fietsen.  Op het eind van het steil, smal straatje bemerken we voor het eerst een refugio.  De wandelschoenen en stokken staan netjes op een rij in een kleine gang.

 

Iets verderop halen we een stempel bij de Sint-Jacobsvrienden.  We worden er joviaal ontvangen door een vrolijke man, een soort goedlachse magere Fernandel.  Vrolijk zet hij een stempel op onze brief en probeert ons nog wat gadgets aan te smeren.  We kopen een pin van ‘les amis du chemin de Saint-Jacques’ en spellen deze trots op onze fietstassen.  We voelen ons al iets meer pelgrim…..

 

 

 

Luk:”Wanneer ik vraag hoe het weer de komende dagen in Spanje wordt, antwoordt hij:’ Koop een Spaanse krant. Hij gaat verder: als ik het weer in Leuven wil weten dan koop ik toch ook een Belgische krant.’ Rare humor hebben die Fransen. Ik zwijg verstandig”.

 

Daarna gaan we op een terrasje lekker eten. (Baskische kip, paella, ....)

We nemen de fietsen en rijden terug naar de camping.

Rond tien ritsen we de tenten dicht en proberen te slapen.  Op naar Roncesvalles!  We zullen onze slaap goed kunnen gebruiken.

 

Peter: “Nu lig ik in mijn tent en ben vrij optimistisch voor morgen.  Het moet lukken (remember 5 jaar geleden….)!  De Pyreneeën moeten er morgen aan geloven!  Het duurt even voor de slaap komt.  Ik mis het thuisfront erg….”

 

Luk: “Ik hoor in mijn tent nog het nieuws op de wereldradio, die vanuit Peters tent galmt.  Het weer in België is rotslecht.  Ik bel vlug naar huis om te informeren of alles goed is.  Het thuisfront klinkt optimistisch.  Het geeft me een goed gevoel. 

Na een uurtje woelen vind ik de slaap.  Peter en Benny slapen iets eerder in…. 

 


 

santiago 2

 

20:54 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.