08-02-06

dag 7

Donderdag 3augustus 

Belorado - Castrojeriz

                  

Maximale snelheid

Afstand

Tijd op de fiets

Daggemiddelde

47.3

102.37

4.30.44

19.2

 

Luk: ‘Om 7.00u. gaat de wekker af.  Ik sta op en kijk door het venster.  De zon staat met moeite op, het is nog schemerig.  Op straat zie ik een groepje wandelaars die vertrekken.  Sommigen hebben stokbroden achteraan op de rugzak.  Een wandelaar houdt in zijn linkerhand een wandelstok en in zijn rechterhand een gitaar.  In mijn gedachte wens ik hem veel succes als hij die gitaar tot in Compostela moet meedragen.’

 

Het is koud als we naar de plaza rijden voor ons ontbijt.  Onze fleece-pullovers komen goed van pas. Wij ontbijten in hetzelfde restaurant waar we gisteren aten.  En wie komen daar ons cafeetje binnengewandeld? Jawel, Miep en Henk!  Om 8.30u. zitten we al op de fiets.  Het blijft koud en regenachtig.  De klim naar de Alto de la Pedraja (1655m) is zwaar. De knie van Benny protesteert fel. Benny negeert hem.  Hoe hoger het gaat, hoe kouder het wordt.  De adem zien we uit onze monden komen.  Door onze inspanningen voelen we koude niet. 

 

Op de top komen we Paul en Gerda tegen met de mobilhome.  Gerda haalt de videocamera boven als we verder fietsen.  Er volgt een lekkere afdaling.  Door onze snelheid missen we de afslag naar San Juan de Ortega en moeten terug.  We fietsen nu op de authentieke pelgrimsweg.  De zandweg (gelukkig dalend) is niet vriendelijk voor onze banden, maar de omgeving maakt veel goed.  Benny neemt het voortouw, want dit is zijn terrein.  Onderweg passeren we een paar eenzame wandelaars.  Als de weg een beetje vlak wordt, houden we even halt.  De eenzaamheid en de stilte vallen ons op.  We genieten van de eindeloze stilte en kijken wat rond. Na enkele kilometers komen we aan in San Juan de Ortega.  Het plaatsje (met prachtige kerk) is zeer sfeervol (auto’s komen er niet).  Enkel pelgrims kom je er tegen.  Het vormt een mooi rustpunt in de Camino, die alsmaar drukker wordt. Naast de kerk staan een paar gebouwen.  Er lopen een paar honden vrij rond.  Ze zijn op zoek naar eten, dat ze soms krijgen van een vriendelijke pelgrim.  Een wandelaar komt aan en besluit hier te overnachten.  In een klein huisje krijgen we een stempel.  In de verte komen onze twee mountainbikers aan.  Ze groeten ons met een veelzeggende glimlach.  We drinken een koffie bij het cafeetje.  Aan de buitenkant past het precies in dit vredig authentiek kader.  Maar als je het café binnengaat, slaat de 20ste eeuw je plat!  De TV staat luid  en reclame verpest de mooie muren binnenin.  De beschaving staat nooit stil, zelfs niet op de camino.


 

Na een terrasje, fietsen we verder richting Burgos.  De weg is goed en de wind staat in de juiste richting.  Het fietsen gaat dus zalig.  We nemen een kleine omweg langs een dorpje waar de tijd is blijven stilstaan.  Wie zien we daar op een terras zitten? Onze twee Hollanders!  We rijden de oude hoofdstad van Castilië binnen.  Het is er heel druk en het duurt een eeuwigheid voor we het centrum bereiken.  Het blijft fris.  Het is middag en de thermometer duidt amper 16°C aan.  Via een verkeersvrije boulevard naderen we de poort van Burgos.  We nemen vlug een foto en fietsen de markt op.  We palmen meteen een terras in en bestellen een …bocadillo.  Het is er vrij duur maar we krijgen dan wel uitzicht op de mooi gerestaureerde kathedraal van Burgos.  Peter gaat vlug om de hoek een filmrolletje kopen.  En wie passeert ons weer?  Juist, Miep en Henk. Ze lachen en fietsen ons vlug voorbij.  We sleuren onze fietsen de trappen op richting kathedraal.  Op het autovrije pleintje voor de kathedraal, leggen we onze fietsen vast.  Benny laat ze niet graag achter….  De kathedraal verrast ons door zijn grootte en ruimte.  We krijgen een stempel in één van de zijbeuken.  We slenteren door de kathedraal en genieten van de vele kunstwerken.  Een paar gedeelten van de kathedraal worden gerestaureerd.  Enkele vakmannen zijn bezig met dit geduldig werkje.  We bewonderen hun vakmanschap.  Naast de kathedraal voeren een paar trappen ons naar de Sint-Niklaaskerk.  Omdat we pelgrims zijn, hoeven we niet te betalen.  Er is een prachtig retabel te bewonderen in deze kerk.  Een Spaanse gids geeft uitleg aan een groepje toeristen.  Het weer is nog steeds niet schitterend.  We voelen zelfs enkele regendruppels…..

We vertrekken rond 13.30u, want we hebben nog 50km voor de boeg.  We verlaten Burgos langs een korte maar venijnige beklimming.  In de afdaling zien we Miep en Henk voor ons uitrijden.  We passeren hen als ze even uitrusten.  Het weer is niet meer zo mistroostig en het klaart een beetje op.  We fietsen vlot door.  Het is plotseling prachtig fietsweer geworden.  De zon priemt door de wolken en de wind duwt ons verder.  We krijgen als extraatje een lange beklimming van 10 tot 12%.

Rustig en zonder te forceren blijven we samen.  Het klimmen gaat elke dag beter en beter.  We hebben geleerd dat je gewoon je eigen tempo moet volgen en dat juist schakelen heel belangrijk is.  Voor elke helling hoor je het klikken van onze versnellingsapparaten.  Na de beklimming bereiken we de Tierra de Campos.  Een enorme vlakte met weinig hoogteverschillen.  Het landschap is totaal anders; de eindeloze graanvelden komen terug, afgewisseld met velden die bezaaid zijn met stenen.  Aan de kant van de weg staat een groot bord: Compostela 512km.  Na de beklimming nemen we de afslag naar Castrojeriz.  Plots krijgen we prachtige asfalt onder onze wielen.  Als Europees monument wordt de Camino volledig gerenoveerd.

De weg is schitterend.  Het is ondertussen lekker warm geworden.  We fietsen zalig bergaf naar onze bestemming.  Met de wind in de rug halen we gemakkelijk snelheden van 30km en sneller.  Het is prachtig fietsen.  We passeren een onooglijk dorpje (Villandiego??) waar kinderen vrolijk op de plaza spelen.  We krijgen honger en hopen in het dorp iets eetbaars te vinden.  We willen de man met de hamer voorblijven.  Bij het buiten rijden van het dorp ontdekken we een kleine bar.  We stoppen en gaan binnen.  Aan de toog zit een man met een blauwe vuile overall.  Hij drinkt een cognac en rookt een dikke sigaar.  De man achter de toog blaast rustig mee en geniet van een wit wijntje.  De mannen genieten duidelijk van onze komst.  Ze bekijken ons van kop tot teen en vragen waar we vandaan komen.  Ze willen ook weten of we op weg zijn naar Santiago de Compostela.  We drinken een fanta lemon en eten uit noodzaak een zak chips die, ondanks de vervaldatum,  lekker smaakt.  De man met blauwe overall komt naar Benny toe en brabbelt in het Spaans hoe we moeten rijden om Castrojeriz te bereiken.  Benny wordt bijna dronken van de walm uit diens mond.  Peter betaalt de rekening en we dalen verder. Benny heeft, tot groot jolijt van de 2 autochtonen, zijn fietshandschoenen laten liggen.  Wanneer hij dit merkt, zijn we al te ver weg om terug te keren.  We vermoeden dat deze handschoenen daar nu nog aanbeden worden als relikwieën (de blanke man uit het verre noorden met zijn stalen ros en 2 schildknapen….)  We passeren nog een paar oude en verlaten dorpjes.  Na een kleine en korte klim verlaten we Hontanas.  Nog 10 km en we zijn er.  In de verte zien we een oude poort. Het blijkt de Sint-Anton ruïne te zijn.  Even houden we er halt.  We ontmoeten Paul en Gerda, die ons tegemoet zijn gefietst vanaf de camping.  Bij de poort ontdekken we aan de binnenkant 2 nissen.  Peter leest dat deze vroeger bestemd waren voor passerende pelgrims.  In de nissen zetten de paters brood en water voor de behoeftige pelgrims.  Met Paul en Gerda rijden we rustig naar Castrojeriz en de camping. 

 

Castrojeriz ligt aan een burcht-ruïne.  Het is er schilderachtig.  Op de camping, naast ons, staan…. Miep en Henk hun tent op te zetten.  De Camino blijft ons verrassen!  We steken onze hand op en ze begroeten ons lachend.  De tenten worden zonder nadenken opgezet.  We verfrissen ons in de nette douches.  Het is nog maar 16.00u.  Dankzij de lange afdaling en wind hebben we tijd om wat te rusten en te telefoneren naar het thuisfront.  Om 19.00u. bezoeken we het dorpje.  Het is er pitoresk en zeer oud met smalle steegjes en vriendelijke mensen.  Op de plaza staat een karretje.  Het blijkt de plaatselijke bibliotheek te zijn.  Vooral jonge mensen maken er gebruik van.  We bezoeken één van de zes kerken die het dorpje rijk is.   Castrojeriz moet dus vroeger een drukke pleisterplaats geweest zijn op de Camino.  Het kerkje is eenvoudig maar gracieus.  In een zijbeuk ligt een Christusfiguur in een glazen kist op een draagbaar.  Die wordt gebruikt bij de jaarlijks processies (La Semana Santa).  Heel de kerk wordt bewaakt door drie camera’s.  Bij het naar buiten gaan, worden we door een jongeman gevraagd om wat geld te geven als steun voor het onderhoud van de kerken.  Peter geeft wat kleingeld van de pot.  We halen onze stempel bij de refugio. We worden zeer gastvrij onthaald.  De refugio zit barstensvol!  De patron van de refugio wenst ons nog heel veel succes.  We krijgen honger en gaan eten in een authentiek restaurantje tegenover de refugio.   Het eten wordt nog geprepareerd op de toog.  Op de affiches bemerken we dat er die avond een discofuif is.  Daarom is het niet zo verwonderlijk dat de jeugd zo mooi opgedost en zenuwachtig rond loopt.  Op weg naar de camping, overtuigen we Paul van het nut van de buzzer.  Gerda vindt het iets geweldigs.  Als we op de camping zijn, wisselen we onze ervaringen met Paul en Gerda.  Rond 22.00u. zoeken we de tenten op.  Op de camping is nog wat lawaai.  We denken aan het thuisfront.  Zou daar alles goed zijn?

 

Benny: ‘ Die nacht lig ik te woelen in mijn bed.  De knie blijft knagen ondanks de viox.  Met wat heimwee dwalen mijn gedachten af naar thuis.  Hoe zou het met vake zijn… en met de rest van de familie…? Kan Lydia het wel alleen aan…..  Tegen de morgen val ik onrustig in slaap.’

 

Luk: ‘We zitten nu al 5 dagen op de fiets.  Tot nu toe verloopt alles prima.  Geen valpartijen, geen lekke banden.  De sfeer in de groep is ook uitstekend; geen enkele ruzie, niks spanningen…  Ik denk aan het thuisfront….  Na een tijdje  val ik in slaap…’

20:38 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.