14-02-06

dag 13

Woensdag 9 augustus   Portomarin - Labacolla

 

Maximale snelheid

Afstand

Tijd op de fiets

Daggemiddelde

55.8

87.53

5.18.22

16.0

 

Peter: ‘Het werd voor Benny en mezelf een zeer zware rit.  Luk evenwel was in topconditie.  Ik heb het vandaag moeilijk gehad met mijn maag….. Het ging me niet.’

 

Benny: ‘Vandaag was het klimmen en nog eens klimmen.  Het hield niet op…. Dit was voor mij de moeilijkste dag.  De hitte speelde me weer eens parten.  Ik goot water van mijn drinkbus over mijn hoofd.  Het water bleek heet te zijn van de zon…..’

 

Aan het ontbijt geven we het beeldje en het kaartje als dank af aan Paul en Gerda.  Ze zijn er blij mee.  Ze beloven het beeldje een speciale plaats in hun huis te geven.  Om 8.30u. stappen we de fietsen op voor de tocht naar Labacolla, 8 km verwijderd van Compostela.  Het is nu al warm en voor het eerst zit de wind tegen.  Na Portomarin klimmen we 12 km.  We volgen een mooie pelgrimsweg dwars door onooglijke dorpjes.  Hoe dichter we Compostela naderen, hoe meer wandelaars en fietsers we tegenkomen.  We moeten onophoudelijk klimmen en dalen.  Het landschap begint meer te lijken op onze Ardennen.  De smalle weg ligt er slecht bij.  We moeten uitkijken voor gaten in de weg en voor wandelaars die ons niet horen aankomen.  Op twee plaatsen zien we nog vrouwen de was met de hand doen aan de dorpsbron.  Stel je voor!  Rond 10.30u. stoppen we voor een frisdrank.  We bemerken een fietspelgrim met één been.  Hij zit op een gesofisticeerde ligfiets.  Een moedig iemand!  Peter voelt zich niet zo goed.  Hij heeft last van zijn maag en heeft niet veel zin in eten. Hij besluit om genoeg te drinken.  Na de slechte weg nemen we de hoofdweg naar de drukke stad Arzua.  We stoppen bij een cafeetje om iets te eten.  Peter besluit niets te eten.  We bestellen ‘patatas fritas’ en denken aan frieten.  Wanneer de dienster ons vraagt of het frieten met kaas of ham moeten zijn, opteren we voor de ham.  Na 5 minuten komt ze er aan met twee zakken chips met hamsmaak.  We lachen en gebaren dat we de chips niet hoeven.  Een paar huizen verder is er een supermarkt.  Peter blijft buiten wachten.  Hij drinkt ondertussen 3 blikjes cola.  Het is snikheet.  Benny en Luk kopen een paar broodjes en chorizo.  Die eten we op de bank langs de straat op.  Na een frisdrankje rijden we verder.  De wind zit tegen en het wordt nog steeds warmer.  Het fietsen gaat moeilijk.  De hitte wordt loodzwaar en om de 10 km moeten we van de fiets om wat te bekomen.  We rusten in de schaduw en drinken zeer veel.

 

 

De hellingen volgen elkaar snel op. Als we klimmen blijven de bochten, die steil omhoog gaan, maar komen.  Er lijkt soms geen einde aan te komen.  Als we even kunnen op adem komen tijdens een afdaling, volgt de volgende beklimming onmiddellijk.  Rond 15.00u. naderen we de vlieghaven van Compostela.  We worden via een kleine fietsweg afgeleid van de hoofdweg.  We besluiten door te fietsen tot Labacolla en daar te slapen.  In Labacolla wasten de pelgrims zich vroeger in de rivier om zo net en rein de stad te kunnen betreden.  Om 16.00u. vinden we een hostal (8000 peseta’s).  Zeer eenvoudig maar des te gezelliger.  Als we de kamers gaan inspecteren vraagt de baas om stilte omdat er veel pelgrims slapen.  Peter en Luk slapen samen.  Benny heeft een kamer apart.  Voor we ons gaan verfrissen genieten we buiten op het terras van de heerlijke schaduw.  Er heerst euforie in onze groep.  We hebben het gehaald!  Nog 9km.  Op het terras wordt dit gevierd met een stevige pot bier.

 

Luk:”Op het terrasje genieten we van lekker fris bier. Ik krijg kippenvel als ik ons hier zie zitten. Zou het kippenvel van het koude bier zijn of van de voldoening Santiago te ruiken ?  Ik ben erg trots. We zeggen niet veel maar uit elkanders blikken kan ik afleiden dat we alle drie enorm fier op onze prestatie. Wij zijn er bijna!”

Ondertussen komen wandelaars met mondjesmaat toe.  Even worden herinneringen bovengehaald van de afgelopen dagen.  De beklimmingen en afdalingen blijven ons bij.  Het verblijf in O Cebreiro was zeker een van de hoogtepunten.  Elke dag had zijn momenten die we blijven koesteren.  We zijn het eens dat je goed voorbereid aan deze tocht moet beginnen en dat het fietsmateriaal héél belangrijk is.  We hebben met onze fietsen niets aan de hand gehad, zelfs geen platte band!  De fiets moet zeker 24 versnellingen hebben om de hellingen met succes te kunnen nemen.  We bellen het thuisfront op dat we Santiago in het zicht hebben.  De echtgenotes zijn fier op ons en  blij dat we weldra thuis zullen zijn.  Maar eerst nog naar Compostela.  Om 20.00u. kunnen we eten.  De baas soigneert ons als echte pelgrims.  Het eten is zeer lekker.  Peter is moe en kruipt om 21.00u. al in bed.  Benny en Luk genieten met een cognac nog na op het terras.  Voor hen zit een tafel vol gepensioneerden.  Ze drinken een glas sangria.  Ze hebben duidelijk veel plezier.  Om 22.00u. gaan Benny en Luk slapen.  Peter wordt even wakker, maar dommelt direct weer in.  Luk maakt alles in orde voor de grote dag van morgen.  Rond 23.00u slaapt hij in….  Op naar Compostela.  Benny heeft last van de knie.  Hij slaapt weinig.  Hij is blij dat we morgen maar 8km moeten.

 

08:06 Gepost door Peter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.